اختلاف دمای سطح زمین در نواحی دارای ساختارهای مدفون

 

تحلیل اختلاف دمای سطحی در مکانهای تدفینی رویکرد ژئوفیزیکی – ترمودینامیکی اختلاف دمای سطحی در مکانهای تدفینی یکی از نشانه های غیر مستقیم اما بسیار مهم ژئوفیزیکی است که ریشه در تغییرات ساختاری فیزیکی و ترمودینامیکی زیر سطح زمین دارد در محلهای تدفینی ،باستانی معمولاً با فضاهای خالی اتاقکها تونلها لایه های ساروجی و مصالح غیر طبیعی مواجه هستیم؛ عناصری که رفتار حرارتی آنها با خاک بکر اطراف کاملاً متفاوت است.
از دید علم انتقال حرارت خاک طبیعی دارای ظرفیت گرمایی و ضریب هدایت حرارتی یکنواخت تری نسبت به خاک دست خورده است. زمانی که یک فضای خالی یا سازه تدفینی در زیر خاک وجود دارد این تعادل حرارتی به هم میخورد فضاهای خالی مانند عایق عمل کرده و باعث کاهش انتقال حرارت از عمق به سطحمیشوند در حالی که وجود فلزات ساروج یا سنگهای متراکم میتواند انتقال حرارت را تقویت کند نتیجه این تضاد شکل گیری آنومالیهای دمایی سطحی است.
این اختلاف دما معمولاً در شرایط خاص محیطی آشکارتر میشود؛ مانند اوایل صبح پس از بارندگی یا هنگام ذوب برف در این زمانها سطح زمین فرصت کافی برای هم دما شدن ندارد و نواحی دارای ساختار تدفینی به صورت لکه ای گرم تر یا سردتر از محیط اطراف ظاهر میشوند. این پدیده به عنوان بخشی از مفهوم میکروکلیمای تدفینی شناخته میشود.
از منظر عملی اختلاف دمای سطحی به تنهایی معیار قطعی برای وجود دفینه نیست اما در ترکیب با اسکنرهای تصویری تحلیل ژئوفیزیکی و بررسی لایه بندی خاک میتواند دقت شناسایی را به طور قابل توجهی افزایش دهد. به همین دلیل در روشهای حرفه ای اکتشاف تحلیل حرارتی سطح زمین به عنوان یک ابزار کمکی اما ارزشمند مورد استفاده قرار میگیرد

 

اختلاف دمای سطح زمین در نواحی دارای ساختارهای مدفون پدیده ایبوی گاز طلا شبیه چیست شناخته شده در ژئوفیزیک حرارتی است که اغلب به اشتباه به وجود مستقیم طلا نسبت داده میشود از منظر علمی طلا به تنهایی عامل ایجاد اختلاف دما نیست؛ بلکه این اختلاف ناشی از حضور فضاهای خالی سازه های دست ساز و تغییر خواص حرارتی خاک است. این پدیده در قالب Thermal Anomaly و عمدتاً با دامنه محدود ظاهر میشود.
مطالعات حرارتی نشان میدهد که در شرایط طبیعی اختلاف دمای سطح زمین میان ناحیه دارای ساختار مدفون و محیط اطراف معمولاً در بازه ی ۰٫۳ تا ۱٫۵ درجه سانتی گراد قرار دارد این اختلاف زمانی رخ میدهد که خاک بالای ساختار به دلیل Thermal و رسانایی حرارتی Heat Capacity( تفاوت در ظرفیت گرمایی Conductivity)، گرما را با نرخ متفاوتی نسبت به خاک طبیعی جذب یا آزاد کند. در شرایط خاص مانند وجود فضای خالی بزرگ مصالح سنگی متراکم یا خاک شدیداً دست خورده این اختلاف میتواند به طور موقت به حدود ۲ تا حداکثر ۳ درجه سانتی گراد برسد.
نکته مهم آن است که این اختلاف دما پایدار و دائمی نیست. بیشترین وضوحناهنجاریهای حرارتی معمولاً در زمانهایی با گرادیان دمایی بالا مشاهده میشود؛ مانند صبح زود پس از سرمای شب یا شبها پس از یک روز گرم در این بازه ها پدیده ی Thermal Lag باعث میشود سازه های مدفون گرما را دیرتر از محیط اطراف آزاد یا جذب کنند در مقابل در ساعات میانی روز به ویژه زیر تابش مستقیم خورشید اختلافهای حرارتی به طور قابل توجهی کاهش یافته یا کاملاً محو میشوند.
از دید مهندسی ژئوفیزیک اختلافهای ادعایی بزرگتر از ۳ تا ۴ درجه سانتی گراد در سطح زمین بدون شرایط خاص اقلیمی مانند برف یا یخبندان)، فاقد اعتبار علمی هستند و اغلب ناشی از خطای اندازه گیری یا تفسیر نادرست اند. بنابراین اختلاف دمای سطح زمین تنها میتواند نشانه ای از ناهنجاری زیر سطحی باشد و نه دلیلی قطعی بر وجود گنج یا فلزات ارزشمند تفسیر صحیح این داده ها مستلزم ترکیب آن با شواهد ساختاری و داده های ژئوفیزیکی مکمل است.

ارسال یک دیدگاه

نشانی ایمیل شما منتشر نخواهد شد. بخش‌های موردنیاز علامت‌گذاری شده‌اند *

اسکرول به بالا